Reisverhaal «USA 14»

Canada & Noord Amerika | Verenigde Staten | 0 Reacties 04 Januari 2017 - Laatste Aanpassing 11 Januari 2017

USA 14

03/01 Bewolkt, van 11°C tot 17°C. We rijden vandaag naar Yuma om langdurig te Wifi’en bij Barnes & Noble, om inkopen te doen, de was te doen en om knopen door te hakken.
We rijden via enkele binnenwegen en komen zo in een groot landbouwgebied dat intensief bevloeid wordt met water van de nabijgelegen Colorado rivier. We zien vooral Koolvelden, zo groen als een Kool maar kan zijn, maar ook dadelpalmbomen en sinaasappelbomen. Aan deze zijde van de Colorado rivier zitten we dan ook in California. Op de bovenleidingen langs de weg zagen we Belted Kingfisher en Osprey, die zitten hier beiden in hun overwinteringsgebied.
Barnes & Noble is een soort Standaard Boekhandel. Meestal hebben ze rustige zithoekjes waar je wat kan lezen en deze keer is er zelfs een koffieshop van Starbuck.
We hebben vandaag beslist om niet naar Baja California te gaan. We veranderen onze plannen om verschillende redenen. Dat kan op een reis als deze. D’r is immers nog zo veel te zien.
Morgen gaan we nog uitgebreid winkelen om de volgende week “lekker” door te komen en gaan we Mwenzi van alle slijk en smurrie ontdoen die ze al dagen moet meeslepen. Ook de LPG, of zoals ze het hier noemen, “Propane" tank dient bijgevuld te worden. Voor het gemak overnachten we op het “Sun Palm RV park” waar elk steentje opgepoetst lijkt en waar bepaald wordt waar het voorwiel van de camper geparkeerd moet worden. Ach ja. Gereden: 76km.

04/01 Zon, van 10°C tot een mooie 21°C. Het warenhuis van Fry’s in Yuma werd vandaag druk bezocht. We merkten veel oudere mensen op. Eigenlijk is dat niet zo vreemd als je ziet wat voor grote stad dit is en hoeveel mensen hier in campers en andere RV’s verblijven. Zoveel Snowbirders. Langs de wegen zie je constant grote RV-ruimten die vol staan met caravans en motorhomes in alle vormen en maten. Velen, die hier verschillende kilometers vandaan staan op bijvoorbeeld de LTVA’s (Long Term Visitor Area’s), of in de omgeving, komen hier uiteraard ook boodschappen doen. Er zijn trouwens verschillende supermarkten in Yuma, soms liggen die meer dan 20km uit elkaar! Een geweldige oppervlakte zo’n stad, maar daarbuiten is het woestijn.
In de namiddag zijn we terug naar onze plek aan de Imperial Dam, South Mesa LTVA gereden. Het stuwmeer is een rustige plek en er zitten ook nogal wat watervogels. We zagen onderweg ook grote rietvelden en enkele Grote zilverreigers, Kleine zilverreiger en Zaagbekken. Echter niet in grote aantallen. Gereden: 50km.

05/01 Zon, van 11°C tot 23°C, ja, het weer is aan het beteren. Vanmorgen genoten van een wandeling rondom het stuwmeer. Kort voor de middag een nog mooier plekje aan het water opgezocht toen daar een andere camper vertrok. Ook een Kolibrie gezien en meteen onze feeder gevuld met nectar en opgehangen in een naburige struik. Verschillende keren is er een Kolibrie komen drinken maar om te fotograferen was er geen tijd meer. In de latere namiddag kwam een opzichter ons melden dat we met onze LTVA-permit niet aan de waterkant mochten overnachten. Blijkbaar geldt hier een andere regeling. In het info-centrum had men ons gezegd dat het OK was … niet dus. Dan maar verhuisd, we blijven hier tenslotte maar tot morgen. Gereden: 2km.

06/01 Vannacht kregen we serieuze wind met flinke windstoten, vanmorgen van hetzelfde maar de wind kwam nu uit de tegenovergestelde richting. De temperatuur vannacht was om en bij de 14-15°C en die is zo gebleven overdag, er was minder wind maar die bleef wel koud.
Terug naar Quartzsite gereden. De stenen laten ons niet los. De show is nu op z’n hoogtepunt en we zagen nog heel wat nieuwe stands. Schitterende stenen gezien, zoals van een “Mining Company” uit Australië. Alweer dachten we; ’t is maar goed dat we geen vrachtwagen bijhebben… en… laat ons Mwenzi die last besparen. Maar we hebben onze ogen de kost gegeven! De camera ook trouwens. We gaan van vandaag geen foto’s publiceren want dat zou te veel van het goede zijn denken we. De volgende dagen komen we in nieuw gebied. We gaan weer reizen. We overnachten op La Posa South LTVA waar een Coyote bij zonsondergang nog in een bange spurt voorbij loopt. Gereden: 127km.

07/01 Bewolkt met even een korte, mooie, zonsopgang, 2°C tot 13°C. Pal noordwaarts gereden naar Parker. Aan de, gesloten -zaterdag, bibliotheek even wat mail opgehaald.
Het is een heel toeristisch gebied aan de Colorado rivier met enorm veel luxe verblijven nabij het water en veel RV resorts. We staken hier de rivier over en kwamen zo in California waar we een BLM terrein opzochten voor een plekje voor de nacht. Nadien terug naar Parker om de omgeving wat te verkennen. Even buiten Parker is er het Blue Water Casino, een kolos van een gebouw met casino, hotelkamers, restaurants, cinemacomplex, een groot atrium met een zwemparadijs en tal van andere aanhorigheden zoals een marina. Eigenlijk is gokken verboden in de VS, behalve in Las Vegas, Atlantic City, Deadwood en in alle Indianenreservaten. Die laatste uitzondering is hier van toepassing want we zitten in het “Colorado River Indian Reservation”. Als twee buitenaardse wezens zijn we er even binnen gaan kijken…
De omliggende natuur en landschappen zijn meer ons ding. En alhoewel er al serieus wat van verpest is, is de aanblik toch nog indrukwekkend. Tegen zonsondergang, en op weg naar onze slaapplek, zagen we ook nog enkele echte “Wild Burros”, Burro is het Spaans en Portugees voor Ezel. Het zijn verwilderde Ezels die hier vrij rondlopen en waarvoor her en der borden staan als waarschuwing aan de automobilisten. Gereden: 121km.

08/01 Bewolkte ochtend, later zon, 5°C tot 18°C. Langs de Californische kant van de Colorado rivier noordelijk naar de Parker Dam gereden en daar de weg naar Black Meadow Landing genomen. Dit is BLM gebied met een grote camping in concessie. Een plaatsje in deze camping kost al gauw $66 aan het water of $46 “gewoon”. Niks voor ons maar daar kwamen we niet voor, wel voor de weg er naartoe en het landschap. We hebben al redelijk wat “grof, woest” gebergte doorkruist, de weg ten noorden van Monument Valley en rond Mexican Hat was al sterk geërodeerd. Maar deze weg, 10mijl lang, was toch een superlatief. De asfaltbaan was betrekkelijk goed, zeker de eerste 5mijl maar het landschap waar we doorreden was adembenemend woest. Het enige spijtige is dat er in dit gebied veel elektriciteit wordt opgewekt en er dus zo goed als overal hoogspanningsleidingen lopen, net als de “gewone” nutsleidingen. Dat nam niet weg dat we nog een ontmoeting hadden met een juveniele Bighorn Sheep die zich, op respectabele afstand, liet fotograferen.
Later wilden we de dam zelf nog bezoeken maar daar zijn geen RV’s toegelaten, niet dan.
We parkeerden ons voor de middag op een “Day Use Only” parking langs de rivier, de enige in de verre omgeving. Tijdens het eten merken we een Kolibrie op die van de ene naar de andere struik fladdert. Meer moet dat niet zijn en we beslissen om hier werk van te maken, de parkeerplaats is kalm genoeg en de omliggende struiken zorgen voor een goede aanvliegroute naar onze opgestelde nectar-voedersilo. Na iets meer dan een uur kwam een eerste Kolibrie wat drinken maar de tijdelijke bewolking zorgde voor een te trage sluitertijd. Die vogeltjes zijn onwaarschijnlijk snel, niet te doen ! Iets na vieren hebben we ons boeltje ingepakt, er waren nog een paar supersnelle Kolibrie bezoekjes maar de buit is karig. Ook de determinatie van de dieren zal nog moeilijk zijn want er zijn van de twee soorten die we zagen ook nog hybriden. Misschien proberen we morgen nog eens, als de zon wil meewerken. De nacht brengen we weer door op de Crossroads BLM campground. Gereden: 63km.

09/01 Bewolkt, de hele dag met rond de middag 2u flinke regenbuien, tot 16°C met koude wind. Vanmorgen eerst een wandeling gemaakt naar de naburige RV-resort en er een beetje gaan “RV’s bekijken”. We zijn er in het plaatselijke restaurantje moeten gaan schuilen voor de buien en hebben er dan maar meteen wat gegeten. Nadien naar de bibliotheek gereden om er de wifi te gebruiken. Het valt wel op dat zelfs de kleinste stadjes een goed uitgeruste bibliotheek hebben. Naar het schijnt een resultaat van de vorige regering, net als de scholen. Maar da’s interne politiek.
We wilden vandaag zeker een plekje reserveren op een camping waar we Mwenzi kunnen klaarmaken voor de periode dat we thuis zullen zijn. Van de storage waar we Mwenzi zullen onderbrengen kregen we bericht dat de campings daar snel vollopen omdat er een evenement plaatsgrijpt waar nogal wat volk op afkomt. Snel wezen was dus de boodschap. Om kort te gaan; Murphy weer een paar keer moeten bekampen maar het komt uiteindelijk toch goed. Tegen die tijd was de dag bijna om.
Terug op weg naar onze plek langs de Colorado rivier valt het ons weer op hoeveel mobilhomes, caravans en motorhomes hier staan. Het lijkt of de hele Amerikaanse bevolking geen vaste woning heeft. Het doet ons denken aan wat Karl Van Den Broeck schrijft in z’n boek “Waarom ik de Indianen wil redden” (het boek is interessanter dan de titel laat vermoeden!). Nu de Indianen in reservaten gezet zijn, maken de Amerikanen zich een Indiaanse levenswijze eigen; een nomadisch bestaan, rondtrekkend op het ritme van de seizoenen. Gereden: 54km.

10/01 Zon met af en toe lichte sluierwolken, 11°C tot 15°C. Mensen die hier al vele jaren komen (jaarlijks) zeggen dat het echt koud is dit jaar… Maar d’r is zon - en dus licht, voldoende licht voor hoge sluitertijden op de camera. We besluiten om naar de plek te rijden waar we de Kolibries hadden gezien. De zon staat er goed en het is er rustig. We hebben er bijna de hele dag aan besteed en er zijn een paar leuke opnames uit voortgekomen. Niet de mooie vliegbeelden van Kolibries aan een bloem -want bloemen zijn er hier niet in de winter- maar toch goede vliegbeelden, gezien de beperkte middelen die we hebben. We kregen er ook regelmatig bezoek van “Burro’s” - de Ezels, meestal vergezeld van een jong dier. Meestal verplaatsen ze zich in groepen van meer dan 3 dieren. Ze zijn vrij nieuwsgierig maar niet opdringerig. We vrezen echter dat ze die laatste eigenschap in de nabije toekomst zullen verliezen. We zagen verschillende keren mensen de dieren voedsel toesteken, ook hier op de camping waar ze vanavond doorwandelden. Het is verboden om dit te doen maar vele mensen hebben blijkbaar geen besef waarom en doen het toch. Eens de dieren gewend raken aan voedering gaan ze mensen benaderen en ook molesteren om aan voedsel te raken. Een verhaal dat zich iedere keer herhaalt als mensen zoogdieren voederen. Gereden: 20km.