Reisverhaal «USA 15»

Canada & Noord Amerika | Verenigde Staten | 1 Reacties 11 Januari 2017 - Laatste Aanpassing 20 Januari 2017

USA 15

11/01 Zonnig, het wordt de beste dag van de week, van 11°C tot 22°C. Vandaag kreeg Mwenzi het bad dat ze vorige keer moest missen omdat er geen carwash te vinden was waar we met 2m90 terecht konden. Het was schrobben geblazen, het slijk van hier is wel erg plakkerig. Ook intern kreeg onze woonst een schrobbing. De blog werd bijgewerkt en iedereen kreeg er bericht van. De rest van de dag wat geluierd en gelezen, vogels bekeken bij hun activiteiten en genoten van het zonneke dat vandaag toch wel erg z’n best deed. Vanavond zagen we niet alleen een Common Loon op de rivier maar ook de maan aan een heldere hemel, bijna volle maan en dat betekent meestal verandering van weer. Maar het is hier al niet echt stabiel weer geweest dus vragen we ons af wat het zal worden. Gereden: 39km.

12/01 Bewolkt, vandaag geen zon gezien, wel lichte, koude wind, 9,5°C tot 7,7°C. Het temperatuurverschil zit’m natuurlijk ook in het hoogteverschil. Vanmorgen, aan de oever van de Colorado rivier, op een goede 130m en nu (17u) op 1341m hoogte. We zijn op de “Hole-in-the-Wall Campground” in het in 1994 opgerichte Mojave National Preserve. Dit gebied valt onder de National Park Service. Drie van de vier Noord-Amerikaanse woestijnsystemen komen hier samen. De Great Basin, de Sonoran en de Mojave. Met de vierde, de Chihuahua woestijn, maakten we al eerder kennis in Arizona.
Het is een biotoop dat heel wat fauna en, vooral, flora herbergt. Het is vooral het omliggende gebergte dat ons aanspreekt, zo woest, verweerd, geërodeerd en gekleurd en vol met interessante flora, schitterend! De naam van de campground spreekt al tot de verbeelding. Het moet eigenlijk zijn “Holes-in-the-Wall’s” want in de rotsen rondom ons zit het vol gaten…
Zonet maakten we een wandeling halfrond de camping in de omliggende heuvels. Morgen doen we dat zeker ook. Van de kou hebben we geen schrik, daar kunnen we ons op kleden maar het zou leuker zijn als het droog blijft.
Op weg naar hier reden we een stukje op de oude “Route 66”, de legendarische oude US Highway van Chicago naar Los Angeles die dateert van 1926 en die 2448 mijl lang was. In Fenner stopten we even aan een benzinestation en daar konden we onze ogen niet geloven toen we de prijs van de brandstoffen daar zagen. De diesel kost er $5,78 ! (per gallon). Vanmorgen, in Parker, was het $2,79 ! even verder, in Needles, was het al $3,79. Het benzinestation in Fenner is dus wel een echte woekeraar daar midden in de Mojave woestijn. Gelukkig waren we vertrokken met een volle tank, de kaart op voorhand bestuderen is altijd handig… Gereden: 239km.

13/01 Regen, de hele nacht tot de middag met 2°C tot 6°C. Wandeling gemaakt naar het VC langs een soort “Nature Trail” waarlangs de vele soorten planten ook een naambordje kregen. Later op de middag, toen het droog werd en er een flinke wind opstak nog een wandeling gemaakt in de heuvels in de omgeving. Het was meteen goed om onze jassen, nog wat nat van de regen vanmorgen, extra droog te laten blazen door de wind. Van fauna zagen we o.a. Desert Cottontail, Blacktail Jackrabbit en de supersnelle Yuma Antelope Squirrel, een 10cm klein grond-eekhoorntje dat, bij het lopen, net als de endemische Mojave Ground Squirrel, z’n staart op de rug legt. Een raar gezicht. De Coyote hoorden we zelfs gedurende de dag huilen. Van vogels zagen we de Prairie Falcon, Loggerhead Shrike en een aantal soorten die we al eerder, in andere woestijn biotopen zagen zoals de Cactus Wren (die hier dan weer zeldzamer is), de Ladder-backed Sapsucker, Phainopepla, Greater Roadrunner, een grote groep Gambel’s Quail en minstens twee soorten Sparrow. Gereden: 0km.

14/01 Vannacht felle windstoten, overdag regenbuien en wat zon, temperaturen niet boven 9°C. Vanmorgen een nieuwe plek opgezocht, hogerop op het einde van de camping. Van daaruit een flinke wandeling gemaakt in de open vlakte van de Mojave. Uiteraard een gemarkeerde wandeling, je wil hier niet verloren lopen, zelfs al is het winter en is vochtverlies niet echt een groot gevaar, wel de lage temperatuur door de sterke wind. Tegen die onderkoeling hadden we ons goed ingepakt. Die wind is er waarschijnlijk ook de oorzaak van dat we praktisch geen dieren zagen onderweg. Wèl prachtige rotsgebergtes en uitgestrekte velden Cactussen en Yucca’s met sporadisch een Piñon- of een Jeneverbesboom. Hogerop, in de hoogste toppen van het omliggend gebergte, zagen we sneeuwplekken. En dan plots zien we achter ons een nieuw gebergte dat we niet eerder hadden gezien, en het lijkt wel helemaal besneeuwd! We nemen onze verrekijkers en zien… een wolk, in de vorm van een berg, zo laag tegen de grond. Daar moeten we een opname van in de blog zetten. Vandaag is het zaterdag en er zijn dus heel wat weekend-toeristen op de kampplaatsen toegekomen. Maandag is er een feestdag, lang weekend dus. Velen moesten de sterke wind trotseren om hun tentje op te zetten. Anderen zijn hier met een caravan of een motorhome niettegenstaande het wordt afgeraden om deze plek te bezoeken met RV’s of trailers.
Vanmiddag was het “leestijd”, boeken en info-folders liggen hier verspreid, foto’s worden gedownload en klaargemaakt voor de blog, landkaarten worden geraadpleegd, plannen worden besproken en beslist. Morgen is er een nieuwe dag. Gereden: 1km.

15/01 Zon, vanmorgen 4°C, vanmiddag 19°C, mooi weer. We hadden hier graag nog een aantal dagen gebleven maar het is enorm druk geworden door het verlengde weekend, geen spek voor onze bek. We moeten ook weer wat voorraad inslaan want dat hadden we bij vorige gelegenheid niet echt voldoende gedaan. Aangezien we ook een hele rit moeten maken voor die bevoorrading hebben we meteen beslist om richting Twentynine Palms te rijden. Ook de prijzen zullen er wat “normaler” zijn, denk aan de prijs van de diesel in Fenner, dat was trouwens niet de enige plek met woekerprijzen voor brandstof. We reden de 32km van de camping naar de uitgang van het Mojave Preserve zonder nog andere reizigers te zien. Vandaar via een stuk “Route 66” van Essex (waar tijdens WOII een woestijn-trainingskamp was) naar Amboy waar “Roy’s Motel en Café” nog een echte weergave is van hoe het was in de gloriejaren van de oude route. Even daarvandaan ligt de Amboy Crater, een jonge vulkaan krater die bijna 100 meter hoog reikt. Vandaar zuidwaarts tot 29 Palms (er staan er wel meer hoor) en Joshua Tree waar we inkopen deden en de was. We staan nu op de parking van de Walmart in Yucca Valley voor een overnachting. Gereden: 211km.

16/01 Zonnig maar frisse wind, maximum 13°C. Als we vandaag terugrijden naar Mojave National Preserve zullen we pas na de middag aankomen en zal elke lange-weekend-toerist vertrokken zijn. We nemen wel een andere weg, niet meer over de Route 66 maar met een stuk Interstate 40, dat vordert goed. We hebben een plek gevonden op ongeveer 18km voorbij de ingang, een zandweg rechts van de weg die achter een rotspartij leidt. Het is er stil en eenzaam, het landschap is wijds en verlaten. De zon schijnt nog steeds maar er is een frisse wind, we zetten Mwenzi er met de rug in. De zon warmt de binnenruimte lekker op. Na de maaltijd maken we een wandeling in de ruime omgeving en maken enkele opnames van onze standplaats om er een panorama van te maken voor de blog. Hier gaan we overnachten. Om kwart voor vijf verdwijnt de zon achter de rotspartij en het koelt flink af. De verwarming gaat aan. ’t Is hier zalig rustig. Gereden: 221km.

17/01 Zon, staalblauwe hemel en vooral: geen wind, 2°C tot 14°C maar lekker in het zonnetje. Voor de middag naar de “Hole-in-the-Wall” campground gereden en het plekje opgezocht helemaal aan het einde, nr.29. Van hieruit hebben we ongestoord zicht op de wildernis. Kort na onze aankomst kennis gemaakt met Ed en Eileen uit Iowa en hun hond Jackson. Ze reizen met een Airstream caravan, een kleiner model maar toch luxueus genoeg, heeft de grootte van een gemiddelde Europese caravan. Prachtig spul.
Ed heeft ook zelf z’n stroomvoorziening aangepast en heeft, net zoals wij overwegen, een LiFePO4-batterij installatie van 400Ah geplaatst. Die wordt geladen met zonnepanelen. De man bleek goed op de hoogte van het nieuwe materiaal en het was dus leuk om zo iemand te spreken. De techniek is natuurlijk ook in Europa al verkrijgbaar maar nog te weinig mensen weten er echt het fijne van. Het is dus vrij complex om een goed en volledig uitgewerkt plan voor een installatie, zoals wij die zouden wensen voor Mwenzi, op te stellen. Toekomst.
Na onze wandeling lekker in de zon naast Mwenzi gezeten en vogeltjes gekeken. Het zijn er hier niet veel maar een groepje van ongeveer 40 “Sparrow’s” kwam wel heel dicht foerageren. We hoorden intussen ook dat er in de komende weken nog een aantal regenfronten zullen passeren, dwars door zuid-California heen, wars van elke gewoonte. Door de regelmatige regenbuien van de afgelopen weken is men hier al zeker van een ongelofelijke voorjaarsbloei in de woestijn. Vorig jaar was ook goed maar men voorspeld voor dit jaar een nog rijkere bloei omwille van de constante regenhoeveelheid. Voor fotografen zal het dus een tijd zijn om naar uit te kijken. Gereden: 14km.

18/01 Zon, net als gisteren maar vanmorgen was het min 4°C, het werd tot 13°C. Vanmorgen vroeg een wandeling in de bergen gemaakt en dat bracht fotografisch ook heel wat op. Een Loggerhead Shrike (een Klauwier-soort) liet zich goed benaderen. Een ander paar mouwen was de Yuma Antelope Squirrel die toch wat langer bleef zitten omdat ie in het ochtendzonnetje aan het opwarmen was na de koude nacht. Anders flitsen ze weg van zodra er iets beweegt. We konden ook maar één keer afdrukken.
Het Desert Cottontail zat ook lekker te zonnen, zo te zien had die al een paar keer met z’n oren in de cactussen gezeten. Terug op onze kampplaats kregen we bezoek van een Cactus Wren die we deze keer echt op een typische plant konden vastleggen.
Het begint nu stilaan te bewolken en af te koelen. We gaan ons voorbereiden op een mooie zonsondergang. Waarschijnlijk krijgen we morgen regen. Gereden: 0km.

19/01 Het regende bijna de hele nacht, vanmorgen even droog en dan weer lichte regen, 3°C. We zijn vandaag laag gezakt, heel laag. We zitten nu, om 15u. op 60 meter onder de zeespiegel! De regenfronten die ons te wachten stonden (en die ons vannacht al bereikten) deed ons beslissen om noordwaarts naar Death Valley te rijden. De kortste weg, omdat we anders een lange omweg moesten maken wegens wegenwerken, ging langs een 30km lange zandweg. De Black Canyon -en de Cedar Canyon zandwegen waren na de regen van afgelopen nacht plaatselijk wel een beetje herschapen in een papperig wegdek. Een paar keer had Mwenzi (en de chauffeur) het wat lastig en was het een beetje “mud-surfing” maar we kwamen er zonder kleerscheuren doorheen. Het was een voorzichtig balanceren tussen niet te traag rijden om het momentum van de auto te behouden en niet te snel om niet van de weg te slippen. Maar wat voor landschappen we onderweg zagen, met de lichtomstandigheden van een zwaar bewolkte regenhemel waren echt onbeschrijflijk. Superlatieven tekort. Via Cima kwamen we op de “Cima Road” door een kilometers lang Joshua Tree bos. Vandaar even de Interstate 15 op tot Baker, waar we bij de “Mad Greek” wat aten. Verder langs de CA127 naar Shoshone en daar de “Badwater Road” op in Dead Valley National Park.
Ook hier weer superlatieven tekort om de adembenemende landschappen te beschrijven. We hadden ook een korte ontmoeting met een Coyote die verdacht nieuwsgierig was. Ja, ’t is waar, veel Amerikanen vinden Mwenzi een prachtige camper, maar een Coyote ?! Waarschijnlijk krijgt die nu en dan wat toegestoken vanuit een autoraam want kentekenen van rabiës had ie niet. We staan nu op een camping in Dead Valley en na dieptes bereikt te hebben van 85,5 meter onder de zeespiegel zitten we nu op een comfortabele “hoogte” van minus 60 meter…Gereden: 320km.

20/01 Zware bewolking en toch vrij helder, later regen, 14°C van 6u. tot avond. In sommige jaren regent het niet in Death Valley… sinds wij hier zijn wèl. Maar ook in 2015 zijn er hier een paar zware stortbuien geweest met grote “flash floods” als gevolg. Deze vloedgolven gebeuren als een grote hoeveelheid water op korte tijd door een nauwe doorgang moet. In het gebergte zijn dat geulen, beneden zijn dat vaak beddingen waar normaliter weinig water doorstroomt. De gevolgen laten zich raden, veel puin, stenen en rotsen, worden meegesleept en kunnen nogal wat schade aanrichten. Dat was zo in oktober 2015 waarbij verschillende gebouwen en wegen zwaar beschadigd werden. De herstellingswerken duren nog tot 2019. De regen is niet altijd zo’n vernietigend fenomeen. Zoals we al schreven over de Mojave woestijn kijkt men ook hier al uit naar het voorjaar dat, door de regelmatige regenval dit jaar, zeer kleurrijk zal worden bij het ontkiemen van alle planten en bloemen. Men spreekt nu al van een “Superbloom”.
D’r is nu ook al veel te zien in dit National Park dat in 1933 werd opgenomen in de NP Service. Zoals al eerder gezegd zijn de landschappen adembenemend, zowel in vorm als in kleur. Een aantal natuurfenomenen zoals de “Race track”, de “Sand Dunes”, het Badwater Bassin en een natuurlijke brugrots geven aan dat dit eigenlijk één grote geologische speeltuin is. Daarbuiten is er nog de relatief rijke fauna en flora. Er zijn méér dan 20 endemische soorten die zich in dit uitzonderlijk biotoop hebben ontwikkeld.
Gereden: 0km.