Reisverhaal «USA 24»

Canada & Noord Amerika | Verenigde Staten | 0 Reacties 22 April 2017 - Laatste Aanpassing 29 April 2017

USA 24

22/04. Zonnig met een beetje bewolking en tot 19ºC. Vandaag rijden we naar Ashland om er Karen & Larry te bezoeken. We ontmoetten elkaar in Death Valley in Januari. We zullen, met Mwenzi op de oprit daar overnachten. Gereden: km.

23/04. Zonnig met wat bewolking en tot 18ºC. Gedurende twee dagen hebben we met Karen en Larry het stadje en de omgeving verkend, veel gewandeld en gepraat. Zo verkenden we ook het gezellige Jacksonville met een “Western style” hoofdstraat. In één van de zijstraten was er een bijeenkomst van de plaatselijke “Car Club” met prachtige antieke auto’s op en top gerestaureerd. Alsof ze net uit de vitrine van een autohandelaar kwamen. Spijtig genoeg hadden we geen camera bij…😩
Uiteraard sliepen we, als trouwe reizigers in onze eigen woonst in Mwenzi.
Ashland is een niet zo klein stadje maar wel zeer gezellig. Je hebt de indruk dat iedereen hier iedereen kent. D’r is ook nog heel wat natuur in de omgeving. In de garage van onze gastheer/gastvrouw broedde vorig jaar een Western Screech Owl (Megascops kennicottii) en de tuinen worden geregeld bezocht en/of gemaaid door Blach-tailed deer, die soms in vrij grote groepen van 6 á7 dieren rondlopen in de straten. Niet altijd tot groot genoegen van de tuinbloemen eigenaars. In het omringende gebergte leven nog Zwarte beer en Poema.
Het was leuk om hier twee dagen te kunnen verblijven, ook leerrijk om even deel uit te maken van een kleine Amerikaanse gemeenschap. Gereden: 0km.

24/04. Zwaar bewolkt met regenbuien en af en toe zon, max.9ºC. Op hoger gelegen gebergte zagen we vanmorgen verse sneeuw liggen. Via live-camera’s die Larry kon consulteren op www.tripcheck.com, zagen we dat alle wegen sneeuwvrij waren. Tijd om verder te trekken. Na afscheid te hebben genomen van onze vrienden, trokken we nog even het stadje in om een brood te kopen bij een ‘echte warme bakker’…Van daar naar highway 66 (niet de fameuze Interstate 66 ofte Route 66). Een prachtige weg doorheen het Cascade gebergte met oneindig lijkende bossen. Nogal wat Black-tailed deer gezien, ook hier soms in grote groepen. Opvallend ook zagen we regelmatig Kraanvogels op open plekken in het bos en op weilanden. Die waren waarschijnlijk op weg naar het noorden en moesten even ‘bijtanken’. Via Klamath Falls verder oost naar Lakeview waar we op de plaatselijke Fairground een plekje vonden om te overnachten. Het grootste deel van de plaats staat onder water maar aan de kant is er wat grasveld en daar staan we droog. Lakeview telt een aantal warmwaterbronnen en een geiser die elke minuut een metershoge hete fontein de lucht instuurt. Die gaan we morgen even bekijken. Gereden: 263km.

25/04. Zwaar bewolkt en koud, van net boven het vriespunt tot 12ºC en een koude, strakke wind. We zaten hier dan ook op 1436m hoogte. Larry had ons een paar plekken aangewezen waar hij eerder was gaan kamperen en die hij bijzonder mooi en interessant vond. Aangezien die ongeveer in onze geplande reisrichting lagen wilden we die suggesties eer aandoen en gaan we vandaag richting “Mud Creek”. Vanuit Lakeview noord op de OR-395 tot de kruising met de OR-140 en daar oost tot de OR-3615 en dan terug noord. Onderweg zagen we op de “Warner Pass” al wat sneeuw maar de weg was goed vrij. Toen we echter op de “Warner Road” (de 3615) reden bleven we maar stijgen en kwamen er steeds meer sneeuwplekken op de weg. Uiteindelijk, niet ver van ons doel op een goede 1900m hoogte werd de sneeuw op de weg te dik en zijn we teruggedraaid. Spijtig voor “Mud Creek Campground” maar we houden het veilig. We vervolgden de OR-140 verder oost door het “Winema National Forest” en “Warner Valley” om via het “Hart Mountain National Antelope Refuge” en “Guano Valley” het noorden van Nevada(NV) binnen te rijden en daar in het ‘Sheldon National Wildlife Refuge” een camping opzochten. De “Virgin Valley Campground” ligt temidden van een aantal waterplassen en rietvelden en is in betere tijden een toevluchtsoord van vele watervogels (betere tijden zijn niet zo koud als het vandaag is).
Onderweg hiernaartoe hadden we al enorme natuurgebieden gezien met uitgestrekte prairies waar we onder andere “Pronghorn” zagen, een antilope en het snelste landzoogdier van de USA. Oregon wordt “The Green State” genoemd en dat is misschien wel terecht. Het is in ieder geval zeer dun bevolkt en heeft heel wat natuur.
Op de campground, die gratis is, is er een warmwaterbron. Die wordt onder andere afgetapt naar een klein gebouwtje waar je in het warme water kan baden. De bron zit in een klein meertje waarin kan gezwommen worden maar de buitentemperatuur laat dit nu nauwelijks toe. Er is hier ook bijna niemand buiten een oudere man die vanuit zuid Nevada terug naar huis onderweg is.
We deden vandaag een uitzonderlijke waarneming toen een “American Bittern” ofte Amerikaanse roerdomp een grote kikker ving in één van de afwateringsplassen. We kunnen de kikkersoort niet determineren (geen wifi) maar die was enorm, ook voor de Am.roerdomp die er wel wat moeite mee had. Later zagen we de vogel weer, aan de rand van het meertje als kampioen van de camouflage. In de omgeving zitten ook “Yellow-headed Blackbird”, een heel apart gekleurde vogel waarvan we de Nederlandstalige naam ook niet kunnen meegeven. Hopelijk wordt het morgen wat beter weer zodat we wat meer van de omgeving kunnen genieten want het is hier heerlijk rustig. Gereden: 164km.

26/04. Zwaar bewolkt en af en toe een bui, bij pozen stormwind, wat zon en tot 13ºC. Het is echt een hondenweer vandaag. We maken toch een wandeling in de omgeving en worden soms bijna uit onze schoenen geblazen. Onderweg zagen we Killdeer plevier, “Northern Harrier” en een rits eendensoorten op de waterplassen. Voor de hier levende “California Bighorn sheep” moeten we hoger de bergen in.
Een stortbad in het gebouwtje aan de warmwaterbron doet deugd. Het water is wel warm maar de wind gaat fel tekeer door het verluchtingsgat in het dak. Dit gebouw werd opgetrokken door een aantal vrijwilligers van het “Refuge”. De andere infrastructuur zoals wandelpaden, wegen, vijvers, omheiningen en andere gebouwen werden aangelegd tussen 1936 en 1942 door meer dan duizend man van het CCC, het Civilian Conservation Corps. Dit korps werd ingesteld door President Franklin D.Roosevelt om de werkeloosheid tijdens de depressie toch enigszins te verlichten. Daarbij werden meer dan drie miljoen mensen, gedurende negen jaar ingezet in allerlei natuurgebieden over heel het land. We vonden in veel van de eerder bezochte natuurparken en reservaten dank- en herdenkingsstenen gericht aan de mensen die bij de CCC werkten. Gereden: 0km.

27/04. Zonnig en een felle, ijzige wind, we halen 11ºC. Vandaag maakten we een wandeling bij een paar waterplassen die dit NWR rijk is . Er zitten nogal wat vogels in en rond dit gebied en we hebben een mooi aantal soorten kunnen waarnemen. Een nieuwe soort voor ons is de “Violet-green Swallow” (Tachycineta thalassina) waarvan we de Nederlandstalige naam nog moeten opzoeken want nog steeds geen wifi. De grootste verrassing was echter dat we onverwacht op een plas een Bever zagen zwemmen. Eerst dachten we aan een Otter want dit leek ons helemaal niet het landschap waar je wat anders zou verwachten maar al gauw werd duidelijk dat het de grote Castor canadensis was. Die deed zich heerlijk te goed aan de dikke rietstengels en nam van onze perplexe aanwezigheid geen enkele notie. Ook de Amerikaanse roerdomp zagen we even bij het opvliegen. Waarlijk een rijk gebied waarbij we nóg een zoogdier willen vernoemen. Het “Pygmy Rabbit” (Sylvilagus idahoensis) wat je zou kunnen vertalen als “Pygmee konijn”. Het vertoeft in deze regio en geniet extra studie en bescherming omwille van de slinkende populaties.
Vanavond kwamen zwaar beladen wolken opzetten en heeft het heel even gesneeuwd ! En toch hebben we overal Zwaluwen gezien !! Gereden:0km.

28/04. Zonnig met nóg koudere noord-west wind, van vriespunt tot 12ºC. Op weg naar Winnemucca(NV) verschillende sneeuwbuien waarvan de sneeuw gelukkig niet bleef liggen vanwege de 1,5ºC. We beslissen om vandaag, ook gezien het fel koude weer, naar Winnemucca(NV) te rijden om daar inkopen te doen. We raken stilaan door onze voorraad en als we op onze volgende bestemming ook nog enkele dagen willen blijven, dan moeten we dat ook incalculeren. Winnemucca(NV) dus, vanaf ons huidig verblijf 207km bijna onbewoonde woestijn. Maar, met indrukwekkende landschappen, je wordt het niet gewend, ze blijven je verbazen. Vooral de uitgestrektheid van sommigen ervan. Onderweg ook, in die weidse landschappen, de wolkenlandschappen. Allerlei wolkenformaties van witte ‘witte-kolen’ wolken tot de meest angstaanjagende grijs-zwarte sluiers. Meestal in één blik over de horizon. We hadden dan ook allerlei weersomstandigheden, van zon over regen- tot sneeuwbuien. Gelukkig gaf Mwenzi ons beschutting tegen de ijskoude wind. In Winnemucca(NV) deden we inkopen bij “Ridley’s” en zoeken de parking van Walmart op voor internet en een plek om de nacht door te brengen. We willen ook nog de blog bijwerken want in de loop van volgende week krijgen we daar waarschijnlijk niet veel mogelijkheid toe. We willen ook niet tè snel noord-oost gaan reizen gezien de nog koude weersomstandigheden. Maar, in Oregon is ook nog een en ander te zien. Even tussen haakjes, zon met regen noemen we thuis “duiveltjeskermis”, maar hoe noemen we zon met sneeuw zoals dat nu hier is ? Gereden: 212km.