Reisverhaal «USA 27»

Canada & Noord Amerika | Verenigde Staten | 0 Reacties 12 Mei 2017 - Laatste Aanpassing 26 Mei 2017

USA 27

12/05 - Addendum. We zijn niet in Idaho Falls gebleven. Aan de geplande overnachtingsplaats, de Walmart-parking was er zo veel wind dat de nabijgelegen bouwwerf een soort desert storm over de hele buurt creëerde. Onmogelijk om daar nog langer te blijven. We zijn dan tot Rexburg gereden, noordelijker en eigenlijk wat omweg maar het loonde, de Walmart-parking daar was veel rustiger. We hadden er nog een babbel met een Duitser die er ook zou overnachten in z’n eveneens door Seabridge verscheepte camper. Gereden: ongeveer 54km surplus.

13/05. Bewolkt met zonnige periodes, tot. 11ºC. Onze eerstvolgende stop vandaag was “Driggs” langs Highway-33. In dit pittoreske stadje bezochten we het VC en de zeer verzorgde educatieve tentoonstelling. Toen we buitenkwamen werden we verrast door een ware sneeuwbui die gelukkig meteen smolt. Op het kruispunt in het stadje demonstreerden een aantal mensen met pamfletten tegen het gezondheidsbeleid van de huidige regering. We vervolgden onze weg via Victor naar de staat Wyoming en Jackson, vroeger Jackson Hole genoemd omdat het in een vallei ligt die volledig omsloten is door gebergte.
De Tetons, het gebergte in Wyoming dat zijn naam gaf aan het “Grand Tetons National Park”, waren al van verre te zien, piekend door de zwaar beladen wolken die de rest van het gebergte eronder afdekten. De naam is afkomstig van Frans-Canadese pelsjagers die vanuit de bergen kwamen en dit gebergte benoemden omwille van haar ‘vormen’…
Een lange klim leidde Mwenzi tot op de top van de “Teton-Pass” op 8541 voet hoogte (2600m). Er werd daar nog flink geskied ! En de fotograaf die wat landschapjes wou nemen was snel terug in de warme auto. De afdaling ging in vertraagd tempo want het kilometer lange traject ging meestal onder een helling van 10% !
Kort voor het binnenrijden van Jackson zagen we de “Snake River” terug. Die hadden we op 5 Mei, op de grens van Oregon met Idaho, voor het eerst sinds 1995 teruggezien. Toen maakten we kennis met deze rivier in het “Grand Teton National Park”. Nu was ie overal als een wild stromende, bruine rivier te zien die dikwijls buiten z’n oevers trad en alle weilanden onder water zette. Ook in Idaho Falls zagen we de rivier als een bruisende massa door de stad denderen. Heel veel drijfhout stapelde zich op langs z’n pad en bepaalde bruggen werden net niet overspoeld. We achtten smeltwater uit het gebergte verantwoordelijk voor deze (over)vloed.
Aangekomen, zochten we ons een plekje op het “Virginian RV Park” omdat het vlak bij het centrum ligt op ongeveer 1900m hoogte. Zo kunnen we Mwenzi wat rust geven en Jackson te voet bezoeken. Na de lunch gingen we dan ook meteen op stap om te zien of Jackson nog steeds het stadje was dat we in 1995 en ’96 bezochten.
Het was niet ontnuchterend en we herkenden vele eigenschappen en situaties. Een leuk weerzien. Op de terugweg maakten we gebruik van een Shuttle-busje dat je gratis van en naar Jackson brengt. Gereden: 133km.

14/05. Bewolkt en af en toe zon, vanmorgen nog vorst, namiddag tot 13ºC. Vandaag maken we er weer een kuisdag van, door het weer en de plekken die we de afgelopen week hebben aangedaan moet dat nog maar eens. Gisteren zagen we vlakbij de camping een goede plek om Mwenzi een externe poetsbeurt te geven en daar zijn we vanmorgen dan ook direct mee begonnen…en ’t is nog steeds een vrij groot gevaarte. Nadien kwam de binnenkant aan de beurt en ook het motorgedeelte. Hier ging een eerste gedachte al een paar dagen naar het luchtfilter aangezien de Chipmunks (juister is het de “Least Chipmunk”) hun nest begonnen waren in één van de lucht-inlaatgaten. Een juiste beslissing want het filter zat vol isolatiemateriaal afkomstig van de motorruimte. Gelukkig hadden we een reserve luchtfilter bij en konden we de oude vervangen. Normaal kan je een niet erg vervuilde filter nog wel uitblazen met perslucht maar deze was niet meer te redden. Nog een kleinigheidje hier en nog eentje daar. Mwenzi zal content zijn. Ook nog op het programma; de was doen - omdat er hier toch een wasserette is en zelf ook een bad nemen. Dat maakt de dag zo goed als vol. Laat in de middag gaan we nog eens naar Jackson Hole om er het restaurantje te bezoeken waar we in 1996 de laatste avond gingen eten om ’s morgens het vliegtuig terug naar huis te nemen. Benieuwd of het er nog zo goed is als toen. Gereden: 2km.

15/05. Zonnig later op de dag bewolkt en tot 17ºC. Het “Snake River Grill” restaurant is nog steeds de moeite. Weliswaar hebben andere chef’s nu het keuken-roer in handen, de kwaliteit is er nog steeds. Voor Europeanen en vooral Bourgondiërs zoals we zelf zijn, is het een hele verademing nog eens de betere keuken te mogen ervaren.
Vanmorgen zijn we nog even goed brood gaan halen bij “Albertsons” en noordwaarts naar Het Grand Teton National Park gereden. We hebben er maar twee van onze favoriete plekjes bezocht om nog wat foto’s te maken maar aangezien de zon toch al vrij hoog stond en we vooral een kampplek wilden gaan bezetten in Madison Campground in Yellowstone, zijn we hier vrij snel doorgereden. We hadden toen ook al in de mot dat er vrij veel volk (toerisme) op de baan was. Bij onze bezoeken aan Yellowstone in 1995 eind mei en in 1996 begin september hadden we niet zo’n druk verkeer… da’s alvast ook hier veranderd. We hebben tijdens onze reis zo veel mogelijk de grote, bekende Nationale Parken gemeden omdat we niet van dat soort massa-toerisme houden maar Yellowstone wilden we toch nog eens zien omwille van de goede herinneringen.
In Yellowstone reden we geruime tijd een stuk boven de 2300m hoogte en daar lag nog heel wat sneeuw langs de weg. We slingerden een beetje langs de “Continental Divide” die we op drie plaatsen kruisten en tot op een maximum hoogte van 2558m kwamen. Madison campground ligt 2109m hoog.
Het bleek eigenlijk nog mee te vallen om een plek te vinden op deze campground, niettegenstaande er op het moment maar 3 van de 12 campings open zijn. Madison heeft dan ook 278 sites en is na Grant Village (400 sites-maar gesloten) de grootste. Onze favoriet was “Slough Creek” (23 sites) maar die opent pas op 9 juni.
Na een korte wandeling in de omgeving hebben we nog een ritje gemaakt naar de “Artists Paintpot” waar we een wandeling maakten en genoten van de vele kleuren die veroorzaakt worden door bacteriën in de warmwaterbronnen en geisers. Ook rood gesteente en bronnen als gevolg van ijzermineralen. Aan de rand van de parking zagen we een Coyote die duidelijk stond te bedelen en niettegenstaande het uitdrukkelijk verboden is zijn er nog steeds idioten die de dieren toch voedsel toestoppen. Hemeltergend is het. Gereden: 239km.

16/05. Bewolkt met koude windstoten af en toe zon, na de middag regelmatig smeltende sneeuwbuien, tot 10ºC. Vanmorgen richting “Old Faithful” gereden. Deze geiser is zowat de hoofdattractie van het park die op geregelde tijd een grote fontein warm water de lucht inspuit.
We bezochten er ook de “Old Faithful Inn”, een prachtig gebouw, in 1903-1904 helemaal in hout opgetrokken. Als je binnenkomt sta je perplex van de hoogte die het gebouw heeft, je kan bijna tot in de nok van het dak kijken omdat de verdiepingen rondom de binnenruimte zijn aangelegd. s’Morgens deden we ook al eerst enkele wandelingen langs verschillende “Basins” waar je de geothermische activiteit van het gebied uitgebreid kan bekijken. We zitten hier tenslotte, niet te vergeten, midden in een caldera ! Je ziet “Fumaroles”, “Hot Springs”, “Cone Geysers”, “Fountain Geysers" en “Mud Pots”. Sommige poelen zijn prachtig gekleurd door de aanwezigheid van algen, bacteriën en mineralen. Het “Midway Geyser Basin” en het “Biscuit Basin” zijn hier prima voorbeelden van.
Ook na de middag maakten we een lange wandeling langs het “Upper Geyser Basin” waar ook weer o.a. verschillende poelen te zien zijn. Eén ervan, de “Morning Glory Pool” was bij onze vorige reis in 1995 veel mooier gekleurd dan nu omdat er sinds een aantal jaren onvoldoende warm water naar boven komt en er daardoor specifieke bacteriën niet meer of onvoldoende aanwezig zijn, andere bacteriën namen de overhand. De oorzaak hiervan ligt bij vandalen die steentjes en ander afval in de bron werpen en die zo verstopt raakt ! Onvoorstelbaar toch ? Een Nederlandse toerist liet in 2014 een drone crashen in de “Grand Prismatic Hot Spring”, de grootste warmwaterbron in het park. Sindsdien is elk gebruik van drones verbannen uit alle Nationale Parken van de VS. Telkens zien we op hoeveel manieren de schoonheid van deze gebieden bedreigd wordt. Gereden: 65km.

17/05. Vanmorgen werden we wakker onder een sneeuwdek van ongeveer 2cm en het heeft praktisch de hele dag door licht gesneeuwd met temperaturen rond het vriespunt en koude wind die de gevoelstemperatuur rond min 9ºC. gaf. De wegen bleven echter goed berijdbaar en dus zijn we weer enkele “basins” gaan bezoeken. Natuurlijk weer een heel andere ervaring door de sneeuw. De combinatie ijs en warm water is in de natuur niet zo snel te vinden. We vonden een goede plek om “Bobby Socks Trees” te fotograferen. Dit zijn, door thermische activiteit, afgestorven bomen wiens stam wit gekleurd is door mineralen. Het lijkt of ze witte sokjes dragen. Onderweg vonden we ook enkele Bisons die graasden in de open vlakte en die zijn altijd fotogeniek. Aangezien we vanmorgen om 6u. meteen vertrokken waren zonder ontbijt te nemen, zijn we, na de Bison-sessie en een wandeling aan de “Fountain Paint Pot”, gaan brunchen in de Old Faithful Inn.
Terug opwarmen in de lekkere warmte van dit gebouw, alhoewel we moeten zeggen dat Mwenzi ons ook goed warm houdt als het moet. In de Inn gebruikten we ook even onze Hotspot om mails op te halen. Het hotel heeft zelf ook wel wifi maar als niet-hotelgast moet je daarvoor betalen. Vanmiddag zijn we vrij vroeg terug naar de camping gereden, er moet nogal wat beeldmateriaal gedownload worden en we willen ook al wat beelden voor de blog klaarmaken. Het blijft sneeuwen en we willen nu wel lekker knus terug in de auto blijven. Gereden: 73km.

18/05. Een aanzienlijke sneeuwlaag bedekte vanmorgen heel Yellowstone, buiten was het rond het vriespunt. Dit keer was ook de rijbaan bedekt. Al bleek het een dikke pap te zijn die later door sneeuwruimers, en nog later door meer verkeer, gauw verdween. Nadat we de voorkant van Mwenzi van sneeuw hadden bevrijd, zijn we vroeg op pad gegaan richting West Yellowstone langs de Madison rivier. Daar zijn nogal wat open vlaktes, dus de kans om er dieren te zien is aanzienlijk groter. Omdat het nog zo vroeg was waren we bijna alleen op de weg en moesten we toch nog voorzichtig de dikke sneeuwmassa berijden. Maar de panorama’s loonden. We zagen ook Bisons, Wapiti-herten en een Coyote, deze keer geen bedelende. In West Yellowstone hebben we wat inkopen gedaan en wat diesel getankt. Om zo veel mogelijk van de prachtige landschappen te genieten zijn we ook nog terug richting Old Faithful gereden waar we zagen dat de weg die we afgelopen maandag vanuit Grant Teton NP naar hier gekomen waren terug afgesloten was voor alle verkeer. De sneeuw moet daar verantwoordelijk voor zijn, de weg ligt daar ook hoger. Tegen de middag aan was het landschap hier al flink ontdaan van het witte deken en haalden we temperaturen van rond de acht graden. Gereden: 145km.

19/05. Geen sneeuw meer vandaag maar, na de nachtvorst van -3,5ºC, zon en een beetje bewolking en tot 15ºC. Tijd om verder te trekken. We rekenen er op dat “Norris” campground zoals aangekondigd vandaag opent en we daar twee nachten kunnen slapen. Het ligt vrij centraal in het park en is dus een goede uitvalsbasis. Maar dat was buiten het weer gerekend. Blijkbaar hadden ze nog te veel last van de nachtvorst en de sneeuw want alles was nog afgesloten. Dan maar onmiddellijk beslist om door te rijden tot “Mammoth Hot Springs” campground. Onderweg toch nog even gestopt voor onze eerste Grizzly beer waarneming. Een moeder met éénjarig jong stak voor ons de baan over en ging naast Mwenzi wat foerageren. We hadden ons snel op een parkeerstrook gezet en stonden dus op de eerste rij. Spijtig genoeg stonden beide dieren op een helling zodat de fotografische mogelijkheden niet optimaal waren. Toch een fijne waarneming.
Op de camping was nog één plek vrij, vlakbij de ingang. We nemen alvast 3 overnachtingen om de komende dagen van hieruit de omgeving te zien. Na de reservatie meteen teruggereden om het Gallatin gebergte te fotograferen, dat lag mooi te wezen voor een rimpelloze waterplas. Ook de “Sheepeater Cliff” gezocht. Dat is een muur van basalt gesteente die daar 500.000 jaar geleden ontstond.
De rest van de voor- en namiddag vulden we met het fotograferen van 3 knaagdiersoorten. De “Yellowbelly Marmot”, de “Golden-Mantled Squirrel” en de “Least Shipmunk”. Tja, een bezoek aan Yellowstone en al die natuur zetten je onweerstaanbaar terug achter de camera… Gereden: 94km.