Reisverhaal «USA 3»

Canada & Noord Amerika | Verenigde Staten | 0 Reacties 13 Oktober 2016 - Laatste Aanpassing 22 Oktober 2016

13/10 Zon, 10°C tot 18°C. Vanmorgen even naar Roanoke afgeslagen om daar te gaan tanken en via Wifi de blog bij te werken want dat was al een tijdje niet meer mogelijk. Dan de Blue Ridge Parkway (BRP) verder vervolgd.
Iets voorbij het Rocky Knob VC bezochten we Mabry Mill, een klein Bokrijk met een nog werkende watermolen van 1910 gebouwd door ene Edwin Mabry. Ter hoogte van Laurel Springs even de BRP verlaten om een bezoekje te brengen aan Wild Woody’s Campground & Amazing Antique Store. Het is vooral het laatste wat ons tot hier brengt want het huis/winkel zit volgestouwd met spullen, het een al wat antieker dan het andere maar meestal zeer ludiek. Ook een indrukwekkende verzameling oude film-affiches die allemaal te koop staan. Op de camping kan je antieke caravans huren, zelfs een echte Airstream kan je voor een overnachting huren. Een mooi intro-filmpje staat op https://www.youtube.com/watch?v=4jmBZVnFThg.
Dit is toch wel echt een pracht van een rijweg. Er is, zoals we al eerder zeiden, weinig verkeer, maar d’r zijn ook totaal geen vrachtwagens, geen verkeerslichten, geen reclameborden, geen tankstations, geen stoepen, geen aanpalende huizen. Dit is echt alleen een “toeristenweg” door honderden kilometer bossen met af en toe een stopplaats waar je van een vergezicht kan genieten. Dat “vergezicht” mag je ook letterlijk nemen, bij helder weer zie je tientallen kilometer ver. Wat wèl spijtig is, is dat bij nogal wat plekken bomen en struiken het uitzicht hinderen. De BRP is al vele jaren oud en bomen blijven groeien… en soms zie je enkel wat boomkruinen van 15 of 20 meter lager staande bomen. Maar het blijft een formidabele weg met fantastische zichten. En dan hebben we het nog niet gezien met een echte “Indian Summer”, dat moet echt het einde zijn. Misschien moeten we een andere keer terugkomen. Gereden: 360km

14/10 Mist, 11°C later warmer. Onze bede naar een mooie “Indian Summer” zijn dan toch nog verhoord. Na het verlaten van de Julian Price campground begon de weg te klimmen en hoe hoger we kwamen des te meer kleur er in de bomen en struiken kwam… alleen, er hing een dikke mist… “mist is mooi, maar …”
Later op de dag trok de mist op de meeste plekken op, toch bleef het een spelbreker. Boven de 1200m vonden we uitzichten die door de kleuring nog mooier werden. Naar ons aanvoelen niet dè echte Indian Summer maar dit was sowieso al een beloning. We reden bijna van uitzicht naar uitzicht, soms alleen maar om vast te stellen dat er mist of bomen het uitzicht belemmerden. Een ander aspect van het stoppen bij uitzichtpunten was dat we iedere keer benaderd werden door mensen die ons kwamen zeggen hoe mooi ze onze camper wel vonden en hoe fantastisch ze het vonden dat we de wagen naar hier hadden verscheept. Iedere keer waar we ergens stopten liepen mensen rond Mwenzi, namen foto’s of bekeken de kaart van Europa die op de zijkant kleeft. Het werd wat gênant maar we genoten er toch van 😜.
De weg naar het Mount Mitchell State Park is stijl maar loont de moeite als je boven de 2000m de wagen parkeert en de wandeling naar het uitkijkpunt doet. In Asheville de BRP verlaten want verderdoor volgen en dan de Great Smoky Mountains N.P. inrijden leek ons van het goede teveel. Overnacht in Spartanburg. Gereden: 315km.

15/10 Bewolkt, later zon met 23°C. Voor het eerst gaan ontbijten in een plaatselijke vestiging van “Panera”. Omdat we er af en toe al eens brood gingen kopen en dat toch vrij goed was, dachten we er eens een ontbijt uit te proberen … misse gok. “à la McDonalds”, helaas en 540 caloriën, da’s goed voor een hele dag !
Via de Interstate 85 zuid-west gereden richting Atlanta en de grens met Georgia (GA) over. Na bezoek aan het VC verder tot afslag GA-20 naar Buford, Canton en Rome waar we in het centrum verrast werden door een “Car-show”. Een hele reeks antieke en modernere auto’s, piekfijn opgepoetst, getuned of origineel, verbouwd of niet maar allemaal juweeltjes, een hele straat vol. Alleen Wayne Carini ontbrak op de scene… Het was mooi weer en er liep heel wat volk. Nadien een restaurantje binnengestapt. Heel wat lokale mensen en enkele politie-agenten aan de tafeltjes … ons eerste avond-etentje uit bleek dan wèl een goede gok. Overnacht in Rome(GA). Gereden: 362km.

16/10 Bewolkt, 16°C later zon en 26°C. Noordwaarts naar het Chattahoochee National Forest waar we op een parking in het bos Mwenzi hebben “uitgemest en opgeruimd”. Iets verder het Pocket N.F. campground opgezocht en een mooi plekje uitgezocht waar we willen overnachten. Weer geen Wifi mogelijk. Toch een heel aantrekkelijke campplaats. Gereden: 52km.

17/10 Lichte nevel, later zon en wolken, tot 27°C. Enkele dagen geleden merkten we dat een steeninslag een (flink) sterretje had geslagen in de voorruit van Mwenzi. Daar hebben we vandaag een oplossing voor gezocht. “Safelite AutoGlass” in Chattanooga’ Tennesee kon de barst herstellen voor een luttele 55$. Wij weer gerustgesteld, de barst kan niet meer verder scheuren. Verder gereden richting Birmingham in Alabama. In het VC van Alabama onze klokken een uur teruggedraaid want we zitten alweer in een andere tijdzone. Het verschil met België is nu 7 uur. We overnachten vandaag aan een Cracker Barrel filiaal in Gadsden(AL). Onze internet-verbinding met de hotspot geeft weer geen kik. Morgen moeten we dat eerst zien op te lossen. Gereden: 239km.

18/10 Zonnig met bewolking, vanmorgen 15°C. Een nogal lawaaierige nacht op de parking door camions met draaiende motor. Niet de beste plek maar we hebben gisterenavond toch wel een goede steak gegeten bij Cracker Barrel. Vanmorgen stonden er ook 4 politie-wagens geparkeerd vòòr Mwenzi, agenten die gingen ontbijten in Cracker Barrel … ’t was wel veilig vonden we. Na de telefoongids te hebben geraadpleegd naar de plaatselijke bibliotheek gereden en daar zitten we nu om onze hotspot terug op te laden en meteen de dringendste dingen te regelen. We hebben waarschijnlijk te veel gebruik gemaakt van de hotspot, we hebben nog wel wat te leren want de klantenservice van Straight Talk laat te wensen over. Van hieruit rijden we later richting William B. Bankhead National Forest.
We hadden gepland om enkele dagen in het W.B.Bankhead NF te verblijven maar daar gaf men niet thuis. Op alle aankondigingen van het NF staat dat de campground’s open zijn tot eind oktober. Het kamp dat wij opzochten (na nogal wat rijden) kondigde -aan de ingang- aan dat de campground’s gesloten waren. Achter de slagbomen konden we aan de afgevallen bladeren en takken op de weg merken dat het al een hele tijd gesloten moet zijn. Spijtig dat ze geen bordje kunnen plaatsen aan de toegangsweg, dat had ons minstens 50km bespaard. Ons vertrouwen in de National Forest’s is al eerder aangetast, het betert er niet op. Spijtig. Ons plan om later in Mississippi het “Holly Springs NF” te bezoeken wordt meteen afgevoerd. Dat risico nemen we niet meer. We buigen onze weg af naar het noorden en gaan dan toch sneller naar Memphis, weliswaar langs Shiloh, Tennessee. Vanmiddag haalden we temperaturen van + 30°C. We staan nu in Haleyville (AL) en in onze slaapkamer is het nu, om 19u30, nog 28°C. Ons donsbed gaan we vannacht vermoedelijk niet nodig hebben…😓 Gereden: 254km.

19/10 Zon, 18°C om 6u ’s morgens, later op de dag + 30°C. Vanuit Haleyville(AL) westwaarts vertrokken naar Mississippi(MS). Een nieuwe staat en dus ook een bezoek aan het VC net over de grenslijn. We werden meteen getrakteerd op een lekkere koffie. Met de wegenkaart op zak verder naar Tupelo en dan noordwaarts om via Corinth Tennessee binnen te rijden naar Shiloh. Maar zover zijn we niet gekomen … Even voor Booneville kwam een vrachtwagen de US-45 oprijden. We gingen op het tweede rijvak rijden om de camion te laten invoegen. Toen ie sneller begon te rijden dan Mwenzi voegden we ons weer naar het eerste baanvak, de camion was toen reeds 20-30 meter voor ons … en PATS !, wéér een steeninslag in de voorruit. Deze keer was het geen kleine schade, de diameter was minstens drie centimeter en je zag 3 scheurtjes ervan uitgaan. Er leek ook een put in te zitten. We begonnen te vrezen dat het deze keer niet hersteld zou kunnen worden. Met deze schade durfden we niet lang verder rijden. In Corinth bij de plaatselijke McDonalds Wifi gebruikt en opgezocht of er in Memphis een Safelite AutoGlass was èn een Dodge-Fiat-Dealer. Moest de raam niet hersteld kunnen worden dan zou de dealer misschien makkelijker een nieuwe kunnen leveren. Ons gepland bezoek aan Shiloh moest dus plaatsmaken voor Memphis. De raam werd in het plaatselijke filiaal opgelapt zodat die niet verder zou kunnen barsten maar de schade blijft zichtbaar. Dat is niet zo erg maar we menen dat de ruitenwisser-rubber snel zal slijten door het beschadigde oppervlak. In Memphis was het om en bij de 35°C en na de herstelling waren we beiden uitgeput. We hebben een camping opgezocht om zo snel mogelijk wat te kunnen afkoelen en te rusten.
Bij gebrek aan beter werd het T.O. Fuller State Park campground, we zullen hier twee nachten blijven. Gereden: 360km

20/10 De hele dag bewolkt met af en toe lichte regen, 17°C. Memphis bezocht met Mwenzi. Eerst naar de Sun Studio gereden, de “Birthplace of Rock’n’Roll”. De legendarische studio waar in de jaren ’50 oprichter Sam Philips opnames maakte van blues zangers zoals B.B. King en Ike Turner.
Bekende namen uit die tijd zijn Bill Haley and the Comets, Chuck Berry, Bo Diddley en iets later, gestuwd door Sam Phillips en z’n Sun Studio, zongen Elvis Presley gevolgd door Johnny Cash, Carl Perkins, Jerry Lee Lewis en Roy Orbison, elk hun eigen sound de wereld in. Elvis begon hier in 1953! Je kan in de studio op het kruisje op de grond gaan staan en je op dezelfde plek bevinden als toen Elvis “That’s All Right” opnam…
Als gids doorheen de studio en z’n verleden hadden we een heel enthousiast jong meisje, die zelf ook muzikante is en erg geïntrigeerd is in het ontstaan van al die nieuwe sounds in die tijd. Niettegenstaande het gebouw zelf een povere aanblik heeft is een bezoek een absolute aanrader. Het werd door Ringo (The Beatles) “Ground Zero” genoemd, Bob Dylan kuste er de vloer.
Een bezoek aan Beale Street is een evident vervolg, het is nog steeds een straat met live blues, jazz en rock’n’roll in allerlei bar’s en club’s. B.B. King heeft hier zelfs z’n bijnaam van als “the Boy from Beale Street”. “Beale Street is where it all mingled".
Een andere plek waar we naartoe wilden is het National Civil Rights Museum dat aanpalend gebouwd werd aan het Lorraine Motel waar op 4 april 1968 Martin Luther King Jr. vermoord werd. Op de laatste twee plekken waren we op onze hoede en parkeerden we Mwenzi op bewaakte parkings. Aan het Civil Rights museum kwam een bewaakster in een golfcart ons persoonlijk een plek aanwijzen “die ze goed kon overzien”. Gereden: 46km.

21/10 Zon met frisse noordenwind, 16°C. De T.O.Fuller State Park Campground verlaten (zoals te verwachten geen aanrader- o.a.toiletten werden in geen dagen gekuist) en naar de Bass Pro Shops in Memphis gereden. Dit filiaal (of “The Pyramid”) is het grootste in de VS en is inderdaad fenomenaal. We schreven eerder al over het filiaal dat we in Canada bezochten (daar kregen we de tip van één van de verkopers), wel, deze is nòg indrukwekkender. Alles wat met (de Amerikaanse) buitensport te doen heeft wordt hier aangeprezen en verkocht. Maar dan wel op een heel speciale manier. Er wordt enorm veel ruimte en werk gestoken in de inrichting van de winkel. Er zijn grote waterpartijen die bevolkt worden door massa’s zoetwatervissen, er zijn watervallen die eindigen in een aquarium, er staan gigantische Cypressen, een rotspartij en een bos met opgezette dieren (alle zoogdieren die de VS rijk is), etc.etc. We kunnen enkel verwijzen naar de foto’s, het is niet te beschrijven. Wie wil kan er overnachten in de “ingebouwde” Big Cypress Lodge. In de nok van de piramide zit een restaurant dat aan de vier zijden van de piramide terrassen heeft met mooie uitzichten op Memphis-stad en we hebben daar dan ook geluncht.
Na de middag zijn we westwaarts tot Little Rock gereden waar we op de Walmart-parking, met toelating van de manager, de nacht zullen doorbrengen. Gereden: 265km.