Reisverhaal «USA 8»

Canada & Noord Amerika | Verenigde Staten | 0 Reacties 22 November 2016 - Laatste Aanpassing 29 November 2016

USA 8

22/11 Zon, blauwe hemel, tot 13°C. Vanmorgen nog even wat drank gaan bevoorraden in de Walmart en via de I-70 naar het stadje Lincoln gereden in de mooie Bonito-vallei. Daar bezochten we meteen het VC wat ook een museum bevat dat de plaatselijke geschiedenis toelicht. Een mooi verlichtte tentoonstelling van artefacten en toelichting, ook over het gebeuren dat het jonge stadje in de jaren 1877-1881 moest ondergaan, namelijk de Lincoln County War. (Wie daar meer over wil weten tikt dit even in bij google). Wat ons meteen ook opviel was dat er hier meer aandacht werd geschonken aan de oorspronkelijke bevolking, veel meer dan in het museum in Ruidoso Down dat we gisteren bezochten. Er was onder andere een prachtige diorama van een nog steeds bestaande grot die gebruikt werd voor rituelen.
De Lincoln County War werd perfect uit de doeken gedaan en ook de rol hierin van de bekende “Billy the Kid”. Misschien hebben we de man gisteren wat te zwaar beoordeeld en moeten we alles, zoals altijd, meer in de volle context zetten, feit blijft dat het geen doetje was. Ook de rest van het stadje en enkele gebouwen die nog van de tumultueuze jaren stammen zijn een bezoek meer dan waard. Zelfs het gebouw waar Billy the Kid z’n twee bewakers neerschoot en vervolgens ontsnapte staat er nog, inclusief kogelgaten. Vandaar ging het via Capitan, waar “Smokey Bear” begraven werd en Carrizozo waar we even verder nog een stop maakten bij de “Valley of Fires”. We hadden er graag op de plaatselijke camping van het National Forest overnacht maar er zijn moderniseringen aan het waternetwerk bezig en de hele zaak is voorlopig gesloten. Spijtig maar moderniseringen willen we natuurlijk niet bekritiseren want die zijn in vele National Forests en National Parks broodnodig. We zochten dan maar de Walmart in Socorro op. Gereden: 227km.

23/11 Zon, -3°C, blauwe hemel, tot 13°C. Het was weer even schrikken vanmorgen van de nachtvorst, dat was weer even geleden. In het stadje nog even gauw de was gedaan in dezelfde “Laundry” als vorige keer en in een bandencentrale de voorbanden van Mwenzi laten wisselen met de achterbanden. De banden vooraan slijten sneller dan de achterste en dus is een wissel aangewezen zodat ze allen langer meegaan. Nadien nog even het oude gedeelte van Socorro bezocht en verder afgezakt tot de “Bosque Birdwatchers RV park” waar we een week geleden ook waren. We willen hier weer een aantal dagen verblijven en het gebied verder verkennen. Gereden: 57km.

24/11 Zon, -3,5°C om 5u, namiddag tot 20,5°C. We leggen nu ’s avonds telkens de aluminium-folie isolatie op de voor-en zijruiten. Het ding is uit één stuk gemaakt eis dus makkelijk te plaatsen. We kochten het in eerste instantie om de voorkant te beschermen tegen al de grote hitte als de zon er gedurende langere tijd recht op staat. Nu is het handig omdat we zo verhinderen dat de ramen aanvriezen en we ze ’s morgens zouden moeten afkrabben. Vanmorgen rond 6u45 een prachtige zonsopkomst kunnen aanschouwen en in hetzelfde decor massa’s vogels die naar hun foerageergebieden trokken. Kort voor de middag nog een grote groep Mule Deer gezien en deze keer ook een mooi bokje kunnen fotograferen. De dag afgesloten aan één van de plassen waar de Kraanvogels komen invliegen om te overnachten, altijd een spektakel om te zien. Het was redelijk rustig vandaag in het refuge, heeft waarschijnlijk te maken met “Thanksgiving” een Amerikaanse feestdag die vooral in familieverband wordt gevierd. We zijn benieuwd voor morgen. Gereden: 64km.

25 & 26/11 Een dag zon met een prachtige zonsopkomst en een dag vol wolken. We hebben weer heel wat mogen ervaren en zien de afgelopen twee dagen. Eén morgen zijn we het vertrek van de Kraanvogels gaan volgen aan een meertje langs de hoofdbaan omdat het een wolkenloze vries-ochtend was. Een andere morgen, zijn we naar een bepaalde plek in het refuge zelf gereden om het vertrek van de sneeuwganzen mee te maken. De lucht had wat wolken, daar waar de zon zou opkomen en het beloofde een mooie ochtend te worden met vuurrode wolken. Helaas hadden de ganzen andere plannen en ze vertrokken vroeger en in een andere richting dan verwacht. Toch nog altijd indrukwekkend zoals de ganse meute in één wolk opvliegt en vertrekt. De aantallen zijn intussen verdubbeld, zowel voor de Sneeuwganzen als voor de Kraanvogels. s’ avonds nogmaals naar het meertje gereden om de Kraanvogels te zien terugkeren naar hun slaapplaats. Geen camera meer opgesteld, enkel genoten van het spektakel. Tijdens de dag nog een hattrick “gescoord” door drie verschillende zoogdieren te hebben gezien (èn gefotografeerd), Coyote, Mule Deer en Javelina. Niet slecht voor een gebied als dit, het is uiteindelijk geen Afrikaans safari-gebied. Het Refuge zelf is bijna 232 vierkante km maar het omliggende gebied is ontzettend groot. Het is dus niet zo vanzelfsprekend dat je hier, buiten de exuberante aantallen vogels, ook vlot zoogdieren te zien krijgt. Meerdere dagen in het gebied verblijven heeft dus ook hier z’n voordeel. Gereden: gemiddeld 75km/dag.

27/11 Bewolkt, 4,5°C, namiddag zon en tot 16°C, nogal wat wind. Vanmorgen nog maar eens de zonsopkomst gaan zien aan een waterplas maar de ganzen waren present maar de zon zat verborgen achter een dikke vlok wolken die geen licht doorlieten. Het was echter veel rustiger qua bezoekers, de vorige dagen was het echt heel druk (Thanksgiving-dagen) maar vandaag, zondag, viel het echt wel mee. Het is ook onze laatste dag. We hebben nog wel wat plekken bezocht in het refuge vooraleer we verder zuidwaarts trokken. Zo zijn we naar een plek langs de zuidelijke omloop gereden waar we een andere keer een mooie groep Mule Deer zagen. In de hoop het bokje voor een laatste keer te zien te krijgen. En ja, we vonden er een groep Mule Deer. Eerst zagen we er ééntje in het gras liggen maar door wat nauwkeuriger in het omliggend struikgewas en hoge gras te zoeken vonden we er uiteindelijk tien. Spijtig genoeg geen bokje. Dat merkten we pas als ze na goed twee uren liggend herkauwen opstonden en verder wandelden. Een bokje komt dan meestal ook tevoorschijn om de dames en hun jongen te volgen, deze keer niet dus. Toch ook weer beloond voor ons geduld, de groep had onze aanwezigheid na al die tijd blijkbaar als ongevaarlijk ingeschat want ze kwamen praktisch recht op ons af om dan achter Mwenzi het dichte bos in te verdwijnen. We zijn nadien richting Elephant Butte gereden waar we nu op dezelfde plek in het State Park staan waar we op 17 & 18 november hebben overnacht. Hopelijk krijgen we vannacht - èn volgende nacht - niet opnieuw bezoek van isolatie-lustende knaagelementen. Vooraf hebben we Mwenzi nog een waterbad gegeven. De kurkdroge gravelwegen in het refuge hebben de afgelopen vier dagen hun sporen - vooral veel zand - nagelaten. Gereden: 145km.

28/11 Zon en bewolking, van lichte nachtvorst tot 11°C, frisse wind. We hadden gisteren Mwenzi een stortbad gegeven, vandaag kwam de binnenkant aan de beurt, ’t was nodig. Vooral de afdichtingen van ramen en deuren moesten grondig “ontzand" worden. Windwervelingen achteraan de auto en aan de zijramen dreven het stof tot in de kleinste hoekjes. In de namiddag nog een wandeling gemaakt door het gebied en onze correspondentie bijgewerkt. Onze site ligt vlakbij een Wifi zendmast en dat maakt alles wat makkelijker. Vandaar dat we vandaag ook onze blog gaan bijwerken. Vanaf morgen zitten we weer “in de brousse”. Vandaag bereiden we ook het vervolg van onze reis door New Mexico en Arizona voor. We hadden uiteraard al een aantal plekken genoteerd maar naarmate de reis vordert regelen we de “details”. Gereden: 0km.