Reisverhaal «Zw22-06»

Zweden 2022 - Zw2022 | Zweden | 1 Reacties 10 Juni 2022 - Laatste Aanpassing 14 Juni 2022

Zw22-06

Donderdag 2 juni 2022 7u: 14ºC, zonnig, max 21ºC, vanaf 18u regen, zon onder om 23u25 !
We zagen vanmorgen dat er al een klein stukje van de vissteiger aangelegd is. De rest zal later gebeuren als het waterniveau en daarbij ook de kracht van de stroming afgenomen is. We hebben vandaag geen van de vissers hier een Zalm zien vangen. Toch werd er gisteren door één van hen, op een andere plek, een Zalm bovengehaald van 10kg. Een indrukwekkende vis zoals we op de man z’n smartphone konden zien.
Na de middag nog even wat boodschappen gedaan in Haparanda en noordwaarts gereden tot ons plekje bij de picknickplaats achter de Hietaniemi kerk in Hedenäset. Morgen hebben we een afspraak hier nog iets noordelijker vandaan.
Gereden: 69km

Vrijdag 3 juni 6u: 12ºC, zwaar bewolkt en regenbuien de hele dag lang, max.14ºC
We rijden vandaag eerst via Hedenäset en daar via goede gravelwegen naar Liehittäjä en waarschijnlijk de meest afgelegen bakkerij van Zweden: Yvonnes Bageri. We kennen dit (en volgend) adres van de Zweden-reportage van chef-kok Sergio. Het is mooi om deze dame te spreken, zo gepassioneerd als ze is met wat ze doet, brood maken. Niet zomaar brood, gluten- en lactosevrij brood. We werden er zelf zo enthousiast van dat we haar, na een blik op de klok, hals over kop moesten verlaten maar met de afspraak dat we morgen zeker zouden terugkomen. We hadden namelijk nog een andere afspraak om 11u30 met Pia en Henry van de Huuva Hideaway midden in een nabijgelegen bos. Zij maken deel uit van “The Edible & Drinkable Country ”. We leren hier meer over de Sami-cultuur, het Sami voedsel en voedselbereiding. Alles terwijl we, met hen, in het bos enkele ingrediënten bij elkaar zoeken om drank en eten te maken op het open vuur, begeleid met gahkku, het Sami brood. De regen was felle spelbreker zodat de boswandeling ingekort moest worden. We hebben echter voortreffelijk gegeten en genoten van de gezellige babbels onder een zeildoek in het bos en bij het open vuur. Het filmpje op www.huuvahideaway.com zegt het zoals het is. We kregen toestemming om op hun terrein te overnachten, een oude rendierkraal in een eeuwenoud bos waarvan de bodem overgroeid is met bessenstruiken die tot in november 6 soorten wilde bessen leveren. En da’s zeker nog niet alles…
Gereden: 24km

Zaterdag 4 juni 6u: 12ºC, bewolkt en één bui, verder zonnig en tot 18ºC
We rijden eerst nog tot bij Yvonnes Bageri voor brood, paardenbloemsiroopjes en nog wat meer, onderandere een leuke babbel. In de tuin tellen we op en rond de vogelvoederplaats tot wel 8 Goudvinken. Dan rijden we, zoals Henry ons aanraadde, via de gravelweg naar Svartträst waar we vlak langs de weg Beversporen vinden in de vorm van afgebeten bomen en schors. In Boheden nemen we de ferry naar Sandudden aan de overkant van het Djupträsketmeer. Vandaar naar Överkalix en Orrfors waar we de Poolcirkel oversteken. Voor ons gaat de zon niet meer onder en komt ze dus ook niet meer op gedurende een tijdje. Verder noordwaarts via Korpilombolo en Pajala waar we halt houden op de Juhonpieti picknickplaats. Hier zullen we ook overnachten.
Gereden: 177km

Zondag 5 juni 6u: 10ºC, zonnig met ijskoude wind, vanaf 16u. bewolkt, max. 12ºC
Gisterenavond hebben we niet veel gezien van de niet-zonsondergang want de wolken hingen er constant voor (we sliepen dus ook al…). Vanmorgen vertrokken en via Antinrova de 394 opgereden tot de kruising in Leipojärvi met de E10 om te eindigen in Camping Gällivare. Daar gaan we twee dagen verblijven. De wasmachines zullen hier hun werk hebben.
Onderweg zagen we een dood Eland langs de weg liggen -een zoveelste verkeersslachtoffer. Eigenaardig wel want we lazen dat als je zo’n groot dier aanrijdt, je de 112 moet bellen en melden waar en wanneer het gebeurde. Je moet ter plaatse blijven. Er wordt dan ook gezorgd dat het dier wordt verwijderd. De stank die er rond dit dier hing zegt genoeg waarom. Jaarlijks worden er in Zweden ontzettend veel zoogdieren gedood door het verkeer. In 2021 waren dat oa. 50.338 Reeën !, 5.341 Elanden, 5.349 Everzwijnen, en nog vele andere grote zoogdieren zoals Rendier, Damhert, Edelhert, Otter, Lynx, Bruine beer, Moeflon, Veelvraat en Wolf. In totaal +/- 65.000 ongevallen - om de 8 minuten één.
Een verkenning van de stad Gallivare zat er ook wel even in maar is niet echt de moeite. Zoals in zoveel Zweedse steden zien we hier onsmakelijke kazernegebouw-achtige appartementen en onaantrekkelijke winkelstraten met winkels met vuile ruiten. Misschien heeft dit laatste te maken met het feit dat de sneeuw hier nog niet lang van de straat is - letterlijk. In het centrum was er wel een opvallend gebouw, het Gallivare Kunskapshus, een soort gemeenschapshuis met tentoonstellings- en vergaderruimtes. Mooie architectuur kan toch ook hier.
Gereden: 137km

Maandag 6 juni 6u: 6ºC, zonnig, max.15ºC
We hadden het gisteren over mooie architectuur; het houten Fjällnäs kasteel in Gallivare is van die kwaliteit.Het is helemaal in hout opgetrokken maar is voor ons nog niet open om te bezoeken (zoals nog steeds zoveel andere dingen). Gallivare staat vooral bekend om de grote mijnen in en nabij de stad waaruit verschillende metalen worden ontgonnen, vooral ijzer. Door een eigenaardige regeling voor het gebruik van wasmachines hebben we gisteren tot laat in de avond met de was en de droging ervan bezig geweest. Vanmorgen vanaf 6u nogmaals. De droogkast werkt niet optimaal en dus moesten we een drooglijn ophangen. Gelukkig zit het weer echt goed mee, de zon is er en er is wat wind. Niet de ijskoude wind van gisteren en ook matiger. Dat helpt. Dan hebben we Mwenzi nog wat gekuist en voor het eerst in deze reis buiten aan de camper gegeten. Nadien hebben we de tanks geledigd/gevuld die moesten worden geledigd/gevuld zodat Mwenzi weer voort kan. Nadien zelf nog in de wasmachine (douche) en we zijn er weer klaar voor. Volgende bestemming aub !
Gereden: 0km

Dinsdag 7 juni 6u: 7ºC, zonnig, koude wind, late namiddag minder wind, max.13ºC
Van nu af aan is onze reisrichting zuidwaarts gericht, enkele uitlopers naar oost of west niet te na gesproken.
Na de boodschappen rijden we naar het Laponia Naturum. Onderweg zien we ons eerste Eland. Een eind van de weg, aan de rand van het bos. Het vrouwtje laat zich even bewonderen en gaat dan verder met eten en verdwijnt stilaan tussen de sparren. Een eind verder langs op de weg lopen 6 Rendieren. Niettegenstaande ze in eigendom leven van de Sami worden ze nog steeds als “wilde dieren” beschouwd en lopen ze hier vrij rond.
Het Laponia Naturum is een prachtig infocenter over het Laponia Werelderfgoed gebied dat een aantal natuurparken (N.P.) omsluit en dat 9400 km² groot is. Het omvat oa. het Padjelanta N.P., het Stora Sjöfallets N.P., het Sarek N.P., het Sjaunja Natuurreservaat, het Ultevis fjällurskogs natuurreservaat en het Muddus N.P. Maar het Naturum is nog gesloten, pas vanaf 16 juni is het dagelijks open. We maken wel een korte wandeling voor we de terugweg aanvatten en koers zetten naar de westelijke toegang van het Muddus N.P. Vanaf de hoofdweg loopt een 11km lange gravelweg tot de parking waar we zullen overnachten. Morgen doen we een wandeling in het gebied.
Gereden: 266km

Woensdag 8 juni 6u: 4ºC, zonnig, 13u. bewolkt en buien, max.13ºC
Vanmorgen vroeg gestart met een mooie wandeling doorheen het Muddus gebied. Er zijn in dit N.P. 115 vogelsoorten waargenomen waaronder de zeldzame maar prachtige Laplanduil en de Witbandkruisbek. Maar de meest indrukwekkende bewoner van deze bossen is, naar ons aanvoelen, het Auerhoen (Tetrao urogallus). Sla er een goede vogelgids op na en die beschrijft exact het biotoop van dit dier: “Standvogel in oude naaldwouden, met voorkeur voor rotsachtig terrein met oude bomen en veel bessenstruiken”. Deze prachtige dieren houden namelijk erg van dennennaalden, bij voorkeur van dennen van meer dan 100 jaar oud. Net daarom is dit z’n geliefkoosde thuis. In het voorjaar baltsen de mannetjes met een typisch geluid maar dat hebben we niet gehoord, we willen ze bij die gelegenheid ook niet tegenkomen want we willen ze niet verstoren. Ze roepen trouwens niet op ons…
Na de wandeling en lunch in het bos vertrekken we naar de hoofdstad van de Sami, Jokkmokk, wat in het Sami “rivierbocht” betekend. jokk = rivier, mokk = bocht. Onderweg zien we verschillende afdammingen ten bate van de elektriciteitsproductie. Het is trouwens één van de trauma’s van de Sami omdat zo uitgestrekte graasweiden voor de rendieren van de Sami verdwenen.
We bezoeken er nog gauw het Turist Information en de “Sámi Duodji” handwerkwinkel om dan ons nachtplekje op te zoeken nabij de rivier die na zoveel stuwdammen misschien toch nog een rivier mag genoemd worden dan wel een zoveelste stuwmeer.
Gereden: 42km

Donderdag 9 juni 6u: 8ºC, hele dag zonnig, max.20ºC ZIE OOK FOTO weerbericht !
Vanmorgen hebben we wat rondgewandeld in het stadje omdat het “Ajtte Museum” toch pas om 10u openging. Het Sami “Ajtte” betekend “voorraadschuur” en daar stonden er een aantal van aan de ingang van het gebouw. Maar wat een museum, prachtige zaken gezien daar, wat een rijkdom aan stukken. Werkelijk zeer uitgebreide verzamelingen uit de Sami-cultuur. Je kan er absoluut uren vol bewondering kijken naar de kunststukken die deze mensen vervaardigd hebben, al is het om in het dagelijks leven te gebruiken. Zo waren er oa. mandjes en zout-containertjes gevlochten uit berkenwortel, adembenemend fijn en kunstzinnig gemaakt. Wie ooit binnen 1000km van Jokkmokk komt moet dit museum komen zien. Ook veel geschiedenis natuurlijk en over de natuurlijke rijkdom van Laponia. Alleen spijtig dat, niettegenstaande er hier en daar uitleg in het Engels te lezen is, blijft het merendeel van de uitleg/situering voor ons onverstaanbaar. Maar de schoonheid van de voorwerpen spreken voor zich.
We hadden ook gelezen dat het aanhorig restaurant zeer goed is en dat was ook onze ervaring.
De namiddag werd nog verder besteed aan verschillende zaken gespecialiseerd in de Sami-cultuur, waaronder “Birgers Knivar” een messenmaker in z’n kleine atelier.
We keren vanavond terug naar onze slaapplek van gisteren, ’t Was er goed en rustig.
PS: wie de foto van het weerbericht op onze iphone opzoekt kan zien dat de zon zelfs na 23u ons blijft verblijden.
Gereden: 17km

Vrijdag 10 juni 6u: 8ºC, zonnig met zacht briesje, max.22ºC
Langsheen de hoofdstraat van Jokkmokk staan aan beide kanten dubbele rijen berkenbomen. Hopelijk zijn er niet te veel mensen met een pollenallergie. Het is voor ons tot hiertoe het gezelligste stadje tijdens deze reis. Het straalt rust uit en we moesten dikwijls denken aan Anchorage, Alaska. De vergelijking was makkelijk te maken.
Na een bezoek aan de konditori rijden we zuidwaarts, steken de poolcirkel weer over en maken een korte halte aan het Kronogård fjällskogs natuurreservaat. In Höbodberget slaan we linksaf naar de de stroomversnelling in de Piteälven rivier, de Storforsen. De Pite rivier is één van de vier Nationale Rivieren van Zweden en de stroomversnellingen hier zijn de grootste in de Noordelijke regio. Het verval is 82m hoog over een lengte van 5km. De laatste 600m is er een hoogteverschil van 50m ! En da’s er aan te zien. De watermassa is nu op z’n grootste door de smeltende sneeuw en die stort zich met veel geweld en geraas door de bedding. Toch wel indrukwekkend is dit, vooral als je nog eens de breedte van alle zijriviertjes met z’n watermassa meerekent die langs de zijkant stroomt.
We nemen een lunch in het hotel tegenover de Storforsen en genieten vanop het terras van het toneel.
We rijden nadien naar Älvsbyn waar we twee nachten op camping Selholmens zullen doorbrengen.
Gereden: 176km